Het zonnetje in huis

These are the kind of things that pop into my mind when I lay down on my sunburned back after a day of working in the fields. It’s just a cute, little poem that I wrote as a fun experiment for using rhyme in my native tongue. Unfortunately for my English-speaking readers, it’s in Dutch.

Het zonnetje in huis

De zon had zich in mijn huid verstopt.
Ze wilde haar thuis naar mijn huid verhuizen
Maar heeft daarmee een ware razernij ontpopt.

‘Ze is niet welkom op mijn grond’,
liet mijn huid haar in tierend rood weten,
Maar de zon vond haar verblijf nog niet afgerond.

Nog nooit in haar bestaan is ze plotseling weggegaan.
Haar vertrek zou in stijl gebeuren;
geleidelijk, pompeus en vooral heel langzaamaan.

Ze zei met kleur en warmte haar gedag,
zoals ze dat iedere avond kunstig doet.
Maar mijn huid? Die voelde zich nog steeds van slag.

Haar afwezige aanwezigheid bleef hangen,
dus besloot hij alles opnieuw te doen.
De muren zijn nu met nieuwe vellen wit behangen.

©ElineMillenaar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: